Kasteel Keukenhof, Lisse

Kerstversiering - Kasteel Keukenhof - copyright Olwen HarkemaOoit werkte ik een seizoen als gastvrouw in de Keukenhof. Het door vader & zoon Zocher ontworpen park vond ik prachtig, maar er stonden naar mijn smaak wel erg veel bloemen in. Ik had geen idee dat aan de overkant van de weg nóg een deel van het park lag, maar dan een stuk ruiger en aanzienlijk minder bloemrijk. Kasteel Keukenhof was nog niet toegankelijk in de tijd dat ik de toeristen uit de bloemenperkjes probeerde te houden.

Sinds een paar jaar kan je er wel terecht, zowel in het landhuis (want van oorsprong is het helemaal geen kasteel, de torens zijn er pas later aan toegevoegd) als in het omliggende gedeelte van het park. Boek wel vooraf een rondleiding, want het huis is niet op eigen houtje te bezichtigen. Dat is ook wel begrijpelijk, want volgens het testament van de laatste eigenaar, graaf Van Lynden, moet alles in exacte staat bewaard blijven en het is dus bepaald geen museumopstelling. Bij binnenkomst loop je meteen terug de tijd in, alsof de 19e-eeuwse bewoners zo hun plek weer in kunnen nemen. En die bewoners hebben aardig wat bij elkaar verzameld; het huis is geheel gevuld met antiek meubilair, 17e-eeuwse schilderijen, Venetiaanse kroonluchters, en schitterende oude serviezen.
Tijdens de kerstvakantie is dat alles ook nog eens uitbundig versierd met vele lichtjes, kerstbomen in elke hoek, en uiteraard bloemen. Mijn nichtje van vijf waande zich in een sprookjeskasteel, alle pracht en praal waren aan haar welbesteed. Ook het landgoed kon haar goedkeuring wel wegdragen. Heuvels om te beklimmen, een pasgeopende kinderboerderij, en warme chocolademelk bij Restaurant Tante Alie, in één van de bijgebouwen van het landhuis.

Bergpanelen - Kasteel Keukenhof - copyright Olwen HarkemaBerggezichten
Het huis heeft er overigens niet altijd zo overdadig uit. In het gezelschap waarmee ik de rondleiding deed, bevond zich ook iemand die in het Kasteel Keukenhof was geboren. Haar vader werkte voor de graaf en kort na de oorlog kregen er verschillende families onderdak, wiens eigen huizen in de strijd onbewoonbaar waren geworden. In haar vroege jeugd hadden de muren een andere kleur en was het huis soberder ingericht. Dat kwam mede doordat de graaf vanwege de hoge onderhoudskosten van het landgoed een deel van de kunst en antiek had verkocht. Ook de berggezichten die speciaal voor één van de kamers geschilderd waren. Tijdens de renovatie na het overlijden van de graaf zijn die panelen gezocht en teruggevonden, maar terugkopen was veel te duur. Daarom is de kamer nu ingericht met hoge kwaliteit fotografische kopieën.
Ook zelf moest de graaf tijdens de oorlog noodgedwongen het huis verlaten. En hoewel hij het kasteel en het landgoed de rest van zijn leven is blijven beheren, is hij is er nooit meer komen wonen. Tot mijn verbazing kom ik erachter dat een hoeve op landgoed Zegenwerp zijn thuis werd. Zegenwerp, in het Brabantse Sint-Michielsgestel, het dorp waar ik zelf het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht…

www.kasteelkeukenhof.nl

(1/400)

Op de website staan de data en tijden vermeld van de rondleidingen. Ook los daarvan is het landgoed al een bezoek waard. Bovendien worden er regelmatig concerten en andere culturele activiteiten georganiseerd, vermeld in de agenda op de website.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *